Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η μουσική τής καρδιάς σου




Θαρρείς πως ζω 
Τα δυο σου μάτια αν δε κοιτώ
Αν είσαι εσύ μακριά 
Θαρρείς πως έχει χτύπο η καρδιά 


Τόση σιωπή μες την ψυχή
προσμένει να φανείς 
οι ήχοι πάψανε θαρρείς
προσμένουν την ανάσα
της δικής σου της φωνής


Αναμονή 
για τον επόμενο
χτύπο της καρδιάς 
η σπίθα σιγοκαίει
της δικής σου φωτιάς 
Κομμένη αναπνοή 
Προσμένει στο σκοτάδι 
Να έρθει το πρωί 


Οι λέξεις η σιωπή 
Η προσμονή να φανείς 
Ακούνε οι αισθήσεις μου 
Του ανέμου τα λόγια 
Διαβάζουνε τα σημάδια 
Τα αξημέρωτα τα βράδια 
Σταματημένα τα ρολόγια

Πες μου δυο λόγια 
Απόψε
κι έλα εδώ καρδιά μου 
στην αγκαλιά μου 


Ματώνει η καρδιά 
Ουρλιάζει αδημονεί 
Με τη δική σου την καρδιά 
Θε να χτυπά μαζί 

Στης ματιάς τη θάλασσα
δε χωρά το δάκρυ
καθρεφτίζει την αγάπη
και χάνεται στη γη 
σημάδια αφήνει 
γράφει .τ όνομα σου 
κι εγώ .. είμαι εκεί 
σιμά σου 
κι εγώ αλλιώς δε ζω
ταξίδι κάνει ο λογισμός 
στην αγκαλιά σου 

και κάθε βράδυ 
η ψυχή μου ζωγραφίζει 
τα όνειρα σου 
απλά για να είμαι εκεί 
να σε κοιτώ και να χαϊδεύω 
τα μαλλιά σου 

ν ακούω την καρδιά σου 

Χάθηκα 
ανάμεσα στους χτύπους της 
Χτίζω μουσική
ζωγραφίζω νότες αγωνιώ 
Να γράψω τη μουσική της


                  Γιάννης Παππάς



Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017

Η εποχή της Αγάπης




Τ' όνομά σου μου 'φερνε το σφύριγμα του αγέρα
τ' όνομά σου κι έτρεμε η ψυχή
ετοιμάσου μου 'λεγε η καρδιά, μα κάθε μέρα
στην υγειά σου μ' έπινε η βροχή.

Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις
τρυφερά σε γύρευα κι εγώ
το πρωί τριαντάφυλλο του κήπου μου φαντάζεις
το πρωί τ’ αγκάθι σου είναι εδώ.

Μα αν δε σε βρω να μην ξεχνάς
ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς.

Τ' άγγιγμά σου χάραζε το σώμα μου απ' τη μνήμη
πρώτα η πίστη κι ύστερα διωγμοί
κάποιος άλλος φόραγε και μ' έκανε συντρίμμι
τ’ άρωμά σου κι έφυγα χλωμή.

Τρυφερά τις νύχτες την αγάπη μου φωνάζεις
τρυφερά σε γύρευα κι εγώ
το πρωί τριαντάφυλλο του κήπου μου φαντάζεις
το πρωί τ’ αγκάθι σου είναι εδώ.

Μα αν δε σε βρω να μην ξεχνάς
ό,τι σταυρώνεις το προσκυνάς.
Μα αν δε σε βρω μην το λησμονάς
ό,τι σταυρώνεις να το προσκυνάς.

Τ' όνομά σου μου 'φερνε το σφύριγμα του αγέρα
τ' όνομά σου κι έτρεμε η ψυχή
ετοιμάσου μου 'λεγε η καρδιά, μα κάθε μέρα
στην υγειά σου μ' έπινε η βροχή.


                     Λίνα Νικολακοπούλου



Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Εκείνη




Τι να σκεφτώ
τούτη την ώρα που ο ήλιος
δύει
μέσα στα μαλλιά σου
πώς γίνεται να έχεις
τόσο βαθύ γαλάζιο
μέσα στην ψυχή ...
Πώς γίνεται...
όταν εσύ μιλάς
να χάνονται τ' αστέρια
να γίνονται νανούρισμα
γλυκό στο πρόσωπό σου.

Πόσο πολύ όταν μιλάς
Κυκλάδες να γίνονται
τα χείλη του Ουρανού
κι όταν γλυκά χαμογελάς
μικρή μου Αφροδίτη
να έρχεσαι
για ένα λεπτό αιώνιο ..
κοντά στην αγκαλιά μου .

Τότε σε παρακαλώ εκείνη
τη νύχτα
θα μπορούσα
με μιας στιγμής
ζήσω αθάνατα τον έρωτα
μαζί σου.

Έστω για λίγο
να γίνω Μάντης της αγάπης
και εσύ εκείνο
το αθάνατο τριαντάφυλλο
του Έρωτα.


Μιχάλης Δεματάς



Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Διαμάντι του Νείλου




Ήρθε ο άνεμος
και η αγάπη 
σαν στάλα της βροχής
χάθηκε.
Η μοναξιά μου μέσα στη νύχτα 
έγινε ένας ατάραχος βυθός
ένα κοχύλι στην άμμο
να στέκει ακίνητο 
σκήνωμα κάποιας γυναίκας 
που με όλη της
τη ψυχή με αγάπησε.
Τότε εσύ ήρθες ..
μια μελωδία μέσα 
στην πανσέληνο
σ 'ένιωσα, σ 'άγγιξα
όπως ένα κύμα θάλασσας 
να έρχεσαι κοντά μου
να ξεπλένεις τις στιγμές 
μοναξιάς που έζησα 
μια θεότητα αγάπης
ένα διαμάντι του Νείλου
να κάθεσαι δίπλα 
στο βράχο της ζωής μου...


        Μιχάλης Δεματάς



Δευτέρα, 7 Αυγούστου 2017

Αισθησεις πουλημενες στην απουσια




Κλεισμενα ματια.
Αισθησεις πουλημενες στην απουσια
Ο ηχος του ρολογιου θρυμματιζει την επιθυμια μου..
Μα που εισαι μου λες;
Υποσχεθηκες την αρπαγη μου αποψε..
Ετοιμαστηκα ,εβγαλα απ'τα συρταρια της ψυχης
ολα εκεινα που σ'αρεσουν,εσταξα και δυο σταγονες
απ'το αρωμα των ''επιθυμιων'' σου ..
Πως θα περασει η νυχτα μου λες;
Πως θα χαλιναγωγησω τις αισθησεις μου.;
Αφου μονο εσυ μπορεις να με δαμαζεις..
Σε Μυριζω μεσα απ'τη φαντασια μου..
Κλεισμενα ματια ,ερμητικα κλειστα
Αρνουνται ν'ανοιξουν ,πριν ερθεις..
Σε περιμενω..


                        Δεσποινα Αποστολακη



Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Τ' όνειρο είναι μια φωτιά




Τ' όνειρο είναι μια φωτιά
σε χάρτινο καράβι
που την ψυχή μου σκάβει
Κι εσύ μια δυνατή βροχή
τα μάτια είναι χειμώνες
Το δάκρυ είναι κεραυνός
που με παιδεύει αιώνες
Κι εσύ του χρόνου μια στιγμή
Κι αν μ' αρνηθείς, σαν το σπαθί
Να χάνομαι στο βλέμμα σου
να παίρνει η αλήθεια χρώμα
για ναυαγούς και μόνο
θα καρφωθώ στο χώμα
Η νύχτα είναι μια στεριά
Κι εσύ μια απότομη στροφή
μες στο δικό μου δρόμο


Κώστας Φασουλάς