Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

Koρίτσια τοῦ παλιοῦ καιροῦ...




Κορίτσια τοῦ παλιοῦ καιροῦ, Ἀθηναΐς, Εἰρήνη:

μορφές, μέσα στὴ μνήμη μου, χιμαιρικὲς κι ὡραῖες,

σὰ ρόδινες σ᾿ ἀκίνητα βάλτων νερὰ νυμφαῖες,

-τὸν τόπο ἀφότου ἀφήσατε, τί νά ῾χετε ἀπογίνει,
κορίτσια τοῦ παλιοῦ καιροῦ, Ἀθηναΐς, Εἰρήνη;



Ποιοὶ τάχα νὰ σᾶς χαίρουνται, σὲ ποιὰ νὰ ζεῖτε ξένα,

ὢ σεῖς ποὺ μὲ μαγεύατε, παιδί, στὴν ἐπαρχία,

ὅπως μαγεύουν ἔναστρης νυχτιᾶς τὴν ἡσυχία

γλυκιὲς φωνὲς ποὺ τραγουδᾶν τραγούδια εὐτυχισμένα,
ποιοὶ τάχα νὰ σᾶς χαίρουνται, σὲ ποιὰ νὰ ζεῖτε ξένα;



Σὰ νά ῾ρθαν καὶ σᾶς πήρανε κουρσάρικα καράβια,

οὔτ᾿ ἕνα μήνυμα ἀπὸ σᾶς δὲν ἦρθε τώρα χρόνια!

Ρημάξανε τὰ σπίτια σας -κι ἀπ᾿ τὰ ψηλὰ μπαλκόνια

μόνες οἱ γριὲς οἱ βάγιες σας κοιτᾶνε πρὸς τὰ βράδια:
σὰ νά ῾ρθαν καὶ σᾶς πήρανε κουρσάρικα καράβια...



                       Κώστας Οὐράνης