Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Γυναίκα.



Αιχμάλωτα όνειρα αν διψάτε για αλήθεια
ελευθερώστε στο σύμπαν 
αστέρια να την πετροβολούν

σε μια αιωνιότητα όταν βαθαίνει το φεγγάρι
φως σιωπή, γιατί αγάπησε αγαπήθηκε
σε στιγμές αναπνοών μυρωμένων ερώτων.


Ρέει ο χρόνος στα ξάστερα 
μάτια μου εναγώνιας πορείας
σε μικρές ερημιές πως να αλλάξουμε τον χρόνο
σε ποτάμια λάβας;
Μόνο τα πάθος κρατά η μνήμη σ΄άκρατο ρυθμό
έναν έρωτα ξέφρενο από φωτιά και θάνατο...

Πως να πετάξεις ψηλά αγγίζοντας τα όρια
του υπερβατικού, όταν ματώνουν τα χείλη σου;
το εναλλάξ στη ματαιότητα είναι να στροβιλίζεσαι
στην αγκαλιά της νύχτας, 
το άθλιο σήμερα σε προτρέπει με ρυθμούς
στα πλοκάμια επιβίωσης παράνοιας
για αναμέτρηση με τεράστιους ιστούς
να σου στήνουν καρτέρι.


                           Γρηγορία Πελεκούδα